Karatestijlen. (Home) Naar: Karate / Karate-Jutsu

Op deze pagina wordt kort een aantal karatestijlen behandeld en per stijl een korte uitleg gegeven over het ontstaan ervan. Ik realiseer mij terdege nog lang niet compleet te zijn in de lijst met diverse Karatestijlen, maar in de toekomst zullen er meer stijlen bijkomen! Heb dus geduld a.u.b.

Vaak neem ik stukjes over van bestaande sites of van andere mensen,omdat ik niet genoeg van bepaalde stijlen weet om zonder fouten informatie over een bepaalde stijl te kunnen geven, vandaar! Mochten er mensen zijn die hier gegronde bezwaren tegen hebben, dan kunnen zijn mij e-mailen (info@budoinfo.nl) en dan haal ik het betreffende stukje van mijn site! Bedenk echter dat de enige reden het geven van informatie is en niets meer, maar ook niets minder! Mocht u stukjes aan mij mailen, zorg er dan a.u.b. voor dat de inhoud ervan ter zake doende is en ook klopt met de feiten. Op mij berust derhalve geen verantwoording voor de inhoud van stukjes door derden geschreven!

Meer info over karate?

Karate Stijlverschillen en benamingen.

Karate is niet alleen een sport, maar ook een krijgskunst en een filosofie! Iedereen heeft een andere persoonlijkheid en interpreteert karate op zijn eigen manier. Om deze reden hebben karatemeesters (ook in andere stijlen van krijgskunsten uiteraard!) hun eigen school, stijl (ryu) opgericht! Op deze manier kunnen zij hun eigen ik en zienswijze onderwijzen aan anderen. Bedenk: niemand heeft de wijsheid in pacht! Geen enkele krijgskunst of -sport is meer of minder dan de andere! Hieronder beschrijf ik er enkele die voor mij de belangrijkste zijn en waar ik, in meer of mindere mate, bindingen mee heb. Met enkele heb ik zelf geen ervaring!

Kyokushin Karate.

De stijl die ik hier beschrijf heet kyokushin of kyokushin Kai. Kyoku betekent "het uiterste". Shin betekent "waarheid" en Kai betekent zoveel als samenwerken, samengaan of associeren. Het symbool van deze stijlgroep is de KANKU. Dit is weer een afgeleide van de KATA KANKU. In dit KATA worden de handen naar de hemel geheven en wordt dit symbool gevormd. Het KANKU-symbool geeft oneindigheid aan. Het is het omvatten van het uitspansel met de handen. De stijl kyokushin is bedacht en opgericht door een in Japan wonende Koreaan (Okinawa), genaamd Masutatsu Oyama. Deze stijl kenmerkt zich door de harde en krachtige technieken en is dan ook de hardste stijl (full-contact)! De heer Jon Bluming heeft deze stijl in Japan geleerd van deze meester en heeft dit in de tweede helft van de vorige eeuw naar Nederland gebracht en groot gemaakt, ook ik ben een leerling van deze man (Kyokushin Budokai Allround fighting; 1e Dan en leraar sinds 1995). Sinds mei 2006 ben ik Derde Dan IBK. Een andere bekende naam is Loek Hollander. Ook deze man heeft een stijlgroep Kyokushin. Beide bovengenoemde leraren leven jammer genoeg al jaren in onmin met elkaar. Een van mijn vrienden in deze stijl is een andere marineman en wel Jan de Bruin (nu 8e Dan). Ook hij is een directe leerling van Jon Bluming.

 

Kaicho Jon Bluming; stichter van de IBK. Een grote eer om enkele jaren les van deze man te hebben gehad!

 

 

 

 

Shotokan Karate

Shotokan Karate is opgericht door Funagoshi Gichin (1869-1957) en is vernoemd naar de omgeving van diens huis aan de kust. Shoto betekent "de wind in de pijnbomen". Hij leerde zijn karate bij o.a. de grootmeester Itosu Anko en Azato sensei. Dit waren grootmeesters in To te en Shuri-Te (afkomstig van het eiland Okinawa). Deze stijl kenmerkt zich o.a. door de zeer lange en lage standen. Algemeen wordt hij gezien als de man die Karate naar het vasteland van Japan gebracht heeft. Dit kwam doordat hij eens was uitgenodigd om een demonstratie te geven (ongeveer in 1921)voor (de latere Keizer!) Prins Hirohito toen deze Okinawa bezocht. De Prins was erg onder de indruk van deze demonstratie en van het een kwam het ander...Een jaar later werd hij uitgenodigd om zijn stijl in Japan te demonstreren.

Wado Ryu Karate.

Wado betekent; de "weg van de vrede". Deze school werd in 1935 opgericht door Hironori Ohtsuka (oud leerling van Funakoshi). Deze leraar woonde in Naha op Okinawa (1882-1952). Bij deze stijl ligt het accent op snelheid, wendbaarheid, harmonieuze bewegingen en het ontwijken van aanvallen door lichaamsverplaatsingen (taisabaki)! Een directe leerling van Ohtsuka is Tatsuo Suzuki (achtste Dan; nu ongeveer 76 jaar oud!). Deze man geeft jaarlijks meermalen stages in Nederland en is dan te gast bij Frank Philipoom te Beverwijk. Ik prijs mij gelukkig dat ik, via Frank, meermalen stages heb mogen volgen van deze leraar. De Wadostijl kenmerkt zich ook door de hogere lichaamsstanden en een grote overeenkomst met Jujutsu. Hierdoor is Wado mijn stijl Karate geworden! Tevens zul je bij Wado ook nooit de overdreven aandachts/gereedheidshoudingen zien als bij kyokushin karate, men heeft door de vuisten bij het lichaam te houden en de voeten vrij kort bij elkaar te houden, een meer vredige houding en uitstraling. Ook dit spreekt mij aan.

Ohtsuka sensei Suzuki sensei. Geeft veel stages in Nederland!

Karate-Jutsu (ook wel Karate-Jitsu).

Toen ik in 1995 bij Jon Bluming geslaagd was voor mijn 1e Dan Allround fighting, heb ik enkele jaren alleen nog Judo, Jiu-jitsu en Iaido beoefend en les gegeven. Op een gegeven moment hing er in de dojo van Budocentrum Julianadorp een poster met een bekendmaking over Karate-Jitsu, ook kon je je aanmelden voor een verkorte cursus voor leraar-A. Dat laatste heb ik toen gedaan. Het mooie van de Stichting Karate Nederland (SKN) is dat alle stijlen Karate en Jiu-jitsu of Ju-jutsu, kickboksen en Tae Kwon Do welkom zijn om binnen de SKN mee te doen. Sinds kort zijn er ook enkele mensen uit het Tang Soo Do (Koreaans Karate!) in de leraren-A cursus gestapt (oktober 2003). Alleen voor de Dangraden zijn er specifieke KATA ontwikkeld zoals: Shintai no Kata, Renzoku no Kata, Renraku no Kata, Ne Za no Kata en sinds kort ook een wedstrijd-Kata! Voor deze graden heeft men ook wat valbreektechnieken, verwurgingen, klemmen en worpen ingevoerd. Hierdoor is dit systeem een zeer goede zelfverdedigingsmethode geworden! Men probeert in deze stijl terug te gaan naar de effectiviteit van het karate als bruikbare zelfverdedigingstechnieken, die kort, krachtig en snel, maar ook effectief moeten zijn. Inmiddels ben ik in dit systeem leraar A en B alsmede Voorzitter van de Nationale Scheidsrechterscommissie en sinds 13 mei 2006 Vierde Dan.

Gedurende mijn kennismaking met bovengenoemd systeem deed zich ook de mogelijkheid voor om binnen de Stichting Japanse Krijgskunsten mee te gaan doen met Karate-Jutsu (all Styles). Dit is gebaseerd op de Japanse manier maar lijkt veel op de eerder genoemde variant. Hier ben ik inmiddels tweede Dan en Leraar Martial Arts in geworden (sinds 2002)! Inmiddels geef ik les in Karate onder de vlag van de SKN bij het Budocentrum Julianadorp en dit geschiedt dan ook in de stijl Karate-Jitsu, maar mijn Karatestijl zal de rest van mijn leven in het teken staan van het Wado-Ryu. Met Edward Lammerts van Bueren samen (SC-Lavabu) ben ik ook bezig met Karate-Jitsu, Iaido en Aikido in Den Helder zelf (inmiddels in de sporthal "de Draaikolk" op woensdagavond)!

Schets van de Japanse eilanden

Goju Ryu Karate
Het Goju Ryu karate is één van de weinige authentieke stijlen waarin de klassieke Okinawaanse vorm van karate behouden is gebleven. Het is in de eerste plaats een praktisch systeem voor zelfverdediging, en een weg tot lichamelijke ontwikkeling en geestelijke ontplooiing. Karate is op Okinawa ontstaan uit twee verschillende bronnen. De eerste wordt gevormd door de eeuwenoude maar zeer praktische inheemse methoden van zelfverdediging, waarbij de nadruk lag op het gebruik van de vuisten. De tweede is het Chu'an Fa, de verfijnde Chinese vechtkunsten, tegenwoordig vaak aangeduid als Kung Fu. Aan het begin van de vorige eeuw creëerde Chojun Miyagi hieruit een eigen systeem. Hij noemde dit Goju Ryu: go staat voor hard en extern gericht; ju staat voor zacht (meegevend) en intern gericht; Ryu betekent stroming of school. Goju Ryu is dus te interpreteren als de methode van hard en zacht. Deze twee tegengestelde elementen, hard en zacht, vullen elkaar aan in een uniek, uitgebalanceerd systeem van zelfverdediging. Daarin is plaats voor krachtige, brute maar uiterst effectieve verdedigingen, maar ook voor ontwijkende, vloeiende technieken die de kracht van de tegenstander tegen hem keren, en voor technieken gebaseerd op een diepgaande kennis van kwetsbare fysiologische en energetische punten op het lichaam (het zogenaamde Kyushu Jutsu). Daarnaast wordt het Goju Ryu karate gekenmerkt door een systeem van lichaams- en ademhalingsoefeningen voor het verkrijgen van een sterk, gezond lichaam en geestelijke kwaliteiten als mentale kracht, concentratievermogen, rust en energie. Goju Ryu karate is niet iets dat met een paar lessen te leren valt, en is niet voor iedereen weggelegd. Het vraagt om een langdurige en serieuze investering van tijd en energie, en de nodige zelfdiscipline. Wie dat kan opbrengen zal er echter ook heel veel voor terugkrijgen.

Shorin Ryu Karate

Shorin Ryu Karate is een afgeleide van de oorspronkelijke drie stijlen Te die werden beoefend op het eiland Okinawa, dat onder Japan en ten oosten van China gelegen is. Men had op Okinawa; Shuri-Te, Naha-Te en Tomari-Te. Deze stijlen werden vernoemd naar de steden waarin zij ontwikkeld zijn. Shuri-Te schijnt ontwikkeld te zijn uit het Chinese Shaolin-Tempelboksen. Aan het einde van de negentiende eeuw waren de namen van de stijlen veranderd. Shuri- en Tomari-Te kwamen onder 1 noemer en werden Shorin-Ryu genoemd. Naha-te werd Goju- Ryu genoemd. Shorin betekent "buigzame pijnboom" en Goju staat bekend als de harde- en zachte stijl. De Shito-Ryu heeft zowel Shorin- als Goju in zich verenigd in 1 stijl.

Shito Ryu Karate
Van alle traditionele karate systemen, zoals Shotokan, Goju ryu, Wado ryu, Shorin ryu, Kyokushin, Isshin ryu en Shito ryu, blijft de essentie van Shito ryu het meest bedekt. Ondanks dat Shito ryu wereldwijd uitgedragen wordt door mensen zoals Fumio Demura en Touro Hayashi, wordt het niet goed begrepen buiten de Shito ryu scholen. Shito ryu wordt vaak omschreven als een combinatie tussen Shotokan en Goju ryu. Daarbij is het ook algemeen bekend dat Shito ryu meesters gebruik maken van o.a. kata van andere Okinawa bronnen. Door deze aspecten is het moeilijk om de essentie van Shito ryu goed te begrijpen. Shito ryu wordt naast Shotokan, Goju ryu en Wado ryu gezien als een van de 4 belangrijkste Japanse karate stijlen. Het werd opgericht door Kenwa Mabuni (1889-1952), die afstamde van Okinawa's 'warrior class', de zogenaamde bushi. Familieleden van de Mabuni dienen honderden jaren Okinawaanse Heren. Mabuni begon zijn karate training op 13 jarige leeftijd onder Anko Itosu (1830-1915). Itosu was een student van een van de eerste Okinawaanse karate meesters Sokon Matsumura (1792-1887), de voorvader van het Shorin ryu. Itosu mocht Mabuni graag en leerde hem 23 kata voordat hij overleed. Mabuni trainde bij Itosu samen met onder andere Gichin Funakoshi, de grondlegger van het Shotokan. Itosu was niet Mabuni's enige leraar. Hij werd onder andere door Chojun Miyagi (grondlegger van het Goju ryu) geïntroduceerd bij Kanryo Higaonna (1853-1915). Van Higaonna leerde Mabuni het Naha-te, een door China beïnvloedde karatestijl. Manbuni trainde ook onder Arakaki Kamadeunchu (1840-1918) die ook het Naha-te onderwees. Arakaki trainde ook Tsukoshi Chitose (grondlegger van het Chito ryu), Gichin Funakoshi en Kanken Toyama van de Shudokan school. Arakaki, wie een Bo expert was, leerde Mabuni de unsu, sochin, niseishi, arakaki-sai en arakaki-bo. In de Ryukyu Tode Kenkyu-kai (Okinawa Karate Research Club) Mabuni ontwikkelde zichzelf verder, onder andere in het Fukien Witte Kraanvogel Gong Fu van Woo Yin Gue., een Chinese thee handelaar die in Okinawa leefde.

Nadat Funakoshi in 1922 het karate op het vaste land van Japan introduceerde bezocht Mabuni Japan ook. Zo trok hij samen op met Koyu Konishi, die later het Shindo-Jinen ryu karate introduceerde. Samen trainden zij bij Kanbum Uechi, de oprichter van het Uechi Ryu. Na de trainingen met Uechi ontwikkelde Mabuni de kata shinpa. In 1929 ging Mabuni definitief in Osaka wonen. Kort daarna vereiste het Butokukai, het overkoepelende Japanse vechtkunst orgaan, dat alle karate scholen zich registeren met hun stijlnaam. In eerste instantie noemde Mabuni zijn stijl Hanko-ryu (halfhard stijl), maar in begin jaren 30 veranderde hij het in Shito-ryu. Deze naam werd afgeleid van de twee belangrijkste leraren van Mabuni, te weten Itosu en Higaonna. 'Shi' komt van het kanji van Itosu en 'To' van het kanji van Higa. Een van de oudste leerlingen van Mabuni was Kanei Uechi. In 1950 kwam Uechi weer terug in Okinawa en ontwikkelde het Shito ryu Kempo Karate-do kai. Uechi wordt gezien als de ware opvolger van Mabuni, echter beide zoons van Mabuni, Kanei en Kenzo, leiden nu het Shito-kai. Kenzo is de echte opvolger van Mabuni en is in Osaka gevestigd met zijn organisatie de Nippon Karate-do kai. Daarnaast hebben oud-leerlingen van Mabuni ook allerlei afgeleide organisaties opgericht. Voorbeelden hiervan zijn de Itosu-kai door Ryusho Sakagami en de Shuko-kai door Chojiro Tani. Sinds de jaren 70 zijn verschillende stromingen binnen het Shito ryu ontstaan. Het meest vooraanstaande is het Hayashi-ha Shito ryu, opgericht door Teruo Hayashi. Hayashi was een protégé van Kosei Kokuba en trainde direct onder Mabuni. Maar de bekendste uitdrager van het Shito ryu is Fumio Demura, een voormalig kumite kampioen die lesgeeft in Itosu-kai Shito ryu in Zuid Californie (US). Technisch gezien lijk het karate van de Shito ryu stromingen op elkaar. Kleine afwijkingen zijn terug te leiden tot verschillen in inzichten door de oprichters. Het hele Shito ryu lijkt in de uitvoering veel op het Shorin ryu. Kumite is belangrijk voor het Shito ryu en veel tijd kan besteed worden aan het trainen op een van de vele (40-60) kata vormen. Binnen het Shito-ryu speelt het Kobujutsu ook een belangrijke rol, geheel volgens de Okinawaanse traditie. Mabuni trainde bij wapen experts zoals Arakaki en andere Shito ryu studenten (Sakagami, Demura, Hayashi, Kuniba, Kanei Mabuni) kregen les van Shinken Taira, die ervoor zorgde dat het kobujutsu meer bekendheid kreeg.

Ashihara Karate
Enkele jaren geleden bracht een Amerikaans vechtsportblad een groot artikel over een karatestijl, die de oplossing naderbij zou brengen voor de agressieve situaties die zich in sommige wijken van New York afspeelden. Men kan zich voorstellen dat karateka’s die deze stijl beoefenden niet erg gelukkig waren met deze benadering door de verantwoordelijke journalisten. De titel van het artikel duidde op het straatvechterskarate, een frase die een prikkeling lijkt te zijn voor een aantal rauwdouwers in de buurt. Gelukkig is het beeld van Ashihara Karate veranderd in de loop der jaren. De stijl heeft een enorme ontwikkeling doorgemaakt in de hele wereld en wordt in Japan zelf geaccepteerd als een vormende kracht in het moderne Japanse karate. De vader van het vechtsysteem, Hideyuki Ashihara, toonde zijn benadering van karate in de jaren zeventig aan de wereld en kreeg direct de attentie van de vechtkunstgemeenschap en erkenning van vele organisaties op vechtsportgebied. Gevoel voor promotie moet men Ashihara zeker toekennen. In de loop der jaren vond er een aanzienlijk aantal televisievertoningen plaats en de stijl werd onderbouwd met een aantal kwaliteitsboeken, uitgebracht door Kodansha International.
Ashihara Karate is een vorm van full contact, karate en zoals Kancho Ashihara zelf aangeeft, een stijl zonder franje. Hideyuki Ashihara verliet destijds het Mas. Oyama's Kyokushin, waar hij hoofdleraar was, om een uitgebreidere variant te vormen op het harde, ruwe, systeem van Oyama. Men zal in de Ashihara basistechnieken enige overeenkomst kunnen herkennen met de oude stijl, doch de technieken op zich zijn verder ontwikkeld en aangepast. Het Mas. Oyama's Kyokushin is een zeer sterk en effectief karate en vooral voor jonge mensen geschikt, maar vraagt een groot incasseringsvermogen. Het Ashihara Karate gaat niet uit van het recht toe recht aan idee, met als resultaat Darwin's "Survival of the fittest", maar legt de nadruk op het ontwijken van de aanval. Men zou zich bij het aanschouwen van het Ashihara Karate kunnen afvragen of er een tijd is aangebroken voor een bekort karate, verschillend in intentie en nadruk van het traditionele karate, onderwezen door de meesters van vroeger. Misschien bestaat er de behoefte aan een stijl met plezierige bolwerken van het klassieke Japanse karate en een verzacht aantal technieken om het leren ervan te bespoedigen. Het is nu al een gegeven dat Japan optreedt als een voorname exporteur van de niet traditionele vechtkunsten. Ashihara Karate is daar een duidelijk voorbeeld van. Men zal bij het Ashihara Karate verschillende andere benaderingen zien in de schop- en stoottechnieken dan in het klassieke karate. Door een biomechanische benadering worden schop- en stoottechnieken met meer power, uitgevoerd. Bij de schoptechnieken als b.v. Mawashi Geri, wordt de hiel van het standbeen van de grond geheven terwijl bij het stoten de schouder naar het doel roteert. Prominent door Ashihara leraren aan hun leerlingen onderwezen, is de spinning back-kick met beslist een taekwondo flair. Een leuke techniek die in het Ashihara, het schijnbaar esthetische heeft losgelaten ten voordele van de effectiviteit.
De gevechtsstand van de Ashihara vechter lijkt sterk op die van een kickbokser, enigszins laag en kort met een hoge dekking en met voorkeur voor elleboog en knietechnieken. Terwijl de Ashihara stoten een duidelijke boksinvloed laten zien, prefereert de stijl zelf een hoekende elleboogslag boven de standaardhoek uit het boksen. Schoptechnieken worden uitgedeeld zonder belangstelling voor de legale doelen gekoppeld aan het sportkarate. In plaats daarvan worden schoppen op schouders, dijen en kuiten gericht, om de tegenstander uit te schakelen. Uiteraard kunnen sommige technieken niet uitgevoerd worden tijdens het "full contact" wedstrijdsysteem" wat lijkt op het Kyokushin wedstrijdsysteem van NKA en NKK. Op korte gevechtsafstand vordert de Ashihara stijl naar een "take-down" door middel van vegen of haaktechnieken. Op de middenafstand maakt de ingewijde vechter gebruik van korte schoppen en lange stoten. De lange gevechtsafstand leent zich voor hoge schoppen en wordt de nadruk verlegd naar uitwijkende en gatdichtende counters. Doch altijd blijft het uit balans brengen van de tegenstander centraal staan, met als doel een positie te creëren om hem uit te schakelen. Het Tai Sabaki, lichaamsontwijking uit de lijn van de aanval, is er op gericht om de tegenstander in een labiele positie te brengen. Bij voorkeur met de rugzijde naar de vechter toe. Zowel in het Kihon als in het Kata, die beide gericht zijn op het echte gevecht, is er een enorme dynamische training zoals bij het boksen en kickboksen. Stilstand tijdens het gevecht is bij het Ashihara gelijk aan zelfmoord.

Isshin Ryu Karate

Isshin Ryu Karate is een opmerkelijke stijl. Het is gesticht ergens tussen 1954 en 1956. Het is bedacht door Shinabuku Tatsuo Sensei. Hij leefde van 1908 tot 1975. Er is geen officiele datum van oprichting omdat Sensei vond dat zijn stijl ook niet in een dag tot stand was gekomen. Isshin betekent: 1 hart, stijl, weg , geest, methode. Tatsuo Sensei bestudeerde gedurende 32 jaar de oude Okinawaanse karatestijlen Goju-/ Shorin-Ryu en Kobudo. Uit deze stijlen haalde hij wat hij bruikbaar en verantwoord achtte en combineerde dit tot zijn eigen stijl. Hij was in zijn tijd een rebel omdat hij veranderingen aanbracht in traditionele stijlen. Maar op Okinawa was zijn stijl toch al wel erkend door de leraren daar als originele Okinawaanse stijl. Het is een stijl gebaseerd op realisme. Elke techniek moet toepasbaar zijn in een echt gevecht, ook op straat! De gevechtsstanden zijn dan ook vrij hoog zodat men snel kan bewegen en zich niet vastzet. Hoge trappen zijn ook niet in het lesprogramma opgenomen. Verticale vuisttechnieken worden in deze stijl veel getraind omdat deze stand van de vuist effectiever is en anatomisch verantwoord, alsmede minder blessures oplevert voor de uitvoerder. Dit is een van de redenen dat bij veel karatewedstrijden de verticale vuiststoot verboden is (te gevaarlijk!). Dit wordt ook wel TATE-TSUKI genoemd. Isshin Ryu is simpel, effectief en direct. Het systeem is gebaseerd op 15 bovenlichaamstechnieken en 15 lagere lichaamstechnieken. Het kent acht ongewapende (lege hand) en zes wapen Kata's. Deze Sensei geloofde ook dat geen twee mensen hetzelfde zijn en dat ieder mens die technieken moet kiezen die hem of haar het beste uitkomen op elk bepaald moment. Voor een groot deel worden deze voorkeuren bepaald door de lichaamsbouw van elk specifiek individu!

American Kenpo Karate
De beoefening van American Kenpo in Nederland en België is van recente datum. Het werd in beide landen vanaf 1980 geïntroduceerd door Kenpoleraar Hans Hesselmann. Hij was o.a. student van de Amerikaanse grootmeester Edmund K. Parker, die in 1990 op het eiland Hawaii overleed. Vanuit Japans /Chinese achtergrond ontwikkelde Ed Parker zijn American Kenpo als 'eclectisch' systeem. Dat wil zeggen dat hij uit bestaande denkvormen, werkwijzen, stijlen of motieven koos wat het meest effectief was. Zijn eigen genialiteit lag vervolgens in het opbouwen van een uniek Kenpo-systeem dat thans wereldwijd wordt beoefend en vele afsplitsingen kent. Zo zijn er ook mensen geweest die naar het voorbeeld van Ed Parker hun eigen Kenpo-vorm hebben opgezet. In de Verenigde Staten ging de beoefening van Chinese vechtkunstvormen vooraf aan de introductie naar buiten toe van het Japanse Karate van Okinawa in 1927 door meester Kensu Yabu. Op het eiland Hawaii begon dat rond 1840 toen Chinese immigranten massaal naar de U.S.A. kwamen om te werken als 'koelie' ofwel "loonslaaf", op suikerplantages en in de goudmijnen van Californië. Ze werden beschouwd als 'vee' en mochten beslist niet huwen met de inheemse bevolking. Met hun komst kwamen ook hun gebruiken mee waaronder vele vormen van vechtkunst, onder de verzamelnamen Ch'uan-shu of Ch'uan-fa, termen die later aangeduid werden met het algemene woord Kung Fu dan wel Shaolin Kung Fu. De beoefening daarvan bleef strikt binnen de Chinese gemeenschap, waar de zogenaamde 'Tong' veel voor het zeggen hadden. Deze 'Tong' zijn vergelijkbaar met de ons meer bekende mafiagroepen. Daarbinnen was onderling veel strijd en de Tongoorlogen van die tijd werden berucht. Dat leidde ertoe dat er nog al wat Chinese vechtkunstmeesters legaal, en ook illegaal, naar de U.S.A. kwamen om op te treden als 'beschermer'. Steeds meer Chinezen wisten zich echter het Amerikaanse staatsburgerschap te verwerven en aan de Tongoorlogen kwam een einde. Toch bleef vechtkunstbeoefening strikt onder de Chinezen om te voorkomen dat illegaal verblijvende meesters op transport werden gesteld naar China.

De invloed uit Japan

Op 7 december 1941 bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, kwam Kenpo officieel naar buiten. Masayoshi Mitose, geboren te Kona Hawaii op 30 december 1915, deed die stap. Daarvoor zou hij tussen 1920 en 1937 training hebben ondergaan op Kyushu, Japan, in de Shaka-In tempel bij Grootmeester Sakuhi Yoshida. Deze tempel werd tussen 799 en 804 gebouwd op de berg Kinkai bij het dorp Izumi in de provincie Yatsushiro. Het Kenpo dat Dr. Mitose daar geleerd zou hebben werd ongeveer 700 jaar eerder vanuit China naar Japan overgebracht door de Yoshida clan. De Yoshida's waren eeuwenlang vooraanstaande Samurai. Wie ooit de film of tv-serie Shogun zag heeft met de Yoshida's kennis kunnen maken.

Kenpo werd ingevoerd op Hawaii rond de eeuwwisseling toen een Grootmeester in Kenpo, Kiyoka Yoshida, door haar familie naar deze eilanden werd gestuurd om te trouwen met Otokichi Mitose, die de vader werd van Masayoshi Mitose.Toen Mitose 3 jaar werd zou hij door zijn moeder teruggezonden zijn naar Japan om daar het familiesysteem te leren. Dr. Mitose heeft altijd geclaimd dat zijn familiesysteem afkomstig was uit China en dat hij de 21ste hoofdmeester werd van Kosho Ryu Kenpo of 'Oude Pijnboom Stijl'. Dr. Mitose's Kenpo is géén Okinawa Karate.

Op Okinawa ontwikkelden zich ook stijlen die direct beinvloed werden door methodieken vanuit China en aldus ontstonden er Okinawa Kenpo-vormen. Frappant is de geschiedenis van Choki Motobu, meester in Karate-Kenpo, afkomstig van Okinawa, die in 1932 naar Hawaii kwam om in het strijdperk te treden tegen een beruchte Hawaiiaanse vechter. Gezien zijn reputatie weigerde de immigratiedienst hem een visum en kon hij direct weer terug naar Okinawa. Choki Motobu is de schrijver van het boekje Okinawa Kenpo-Karate-Jutsu, dat verscheen op 2 mei 1926. Er zou een familieconnectie bestaan tussen de Mutobu's en de Yoshida's en daarom wordt Choki Mutobu nog al eens genoemd in verband met de ontwikkelingen van Kenpo naar het Westen toe. Dit verband is echter onduidelijk en verdient nader onderzoek.

In zijn boek Infinite Insights into Kenpo deel 1, geeft Ed Parker aan dat Dr. Mitose, toen hij ging lesgeven zijn kunst, Kenpo Ju Jutsu noemde. Daarmee ontdekte hij dat termen nogal eens verwisseld werden of met elkaar in verband gebracht om duidelijkheid te scheppen naar het publiek. Meester Choki Motobu gebruikte het woord Kenpo kennelijk om anderen te informeren dat Karate een vorm was die werd afgeleid vanuit het Chinese Kenpo. Als bewoner van Okinawa heeft hij de vele invloeden vanuit China op dat eiland mede geïnterpreteerd.

Shuri Ryu Karate
Shuri Ryu Karate is een karatestijl die in Nederland vooral door vrouwen wordt beoefend. De stijl is oorspronkelijk afkomstig van Okinawa en kenmerkt zich door een combinatie van klassieke karatetechnieken, zelfverdediging en het gebruik van wapens (stokken en messen). Aan het hoofd van Shuri Ryu Nederland en Duitsland staat Sensei Wendi Dragonfire. Zij is nu ongeveer 53 jaar en is afkomstig uit de VS, maar woont al ongeveer 20 jaar in Nederland. Sensei Wendi Dragonfire heeft een 7e Dan Karate en een 2e Dan Arnis (Filippijns Stokvechten). Op haar website is enorm veel informatie te vinden over Shuri Ryu en de activiteiten die door haar worden georganiseerd.
Het pure dameskarate!

Genwakai Karate
Nippon (Japans) Genwakai Karate is in de 70-er jaren naar Nederland gebracht door een kleine groep Japanse instructeurs. De Nederlandse groep van Genwakai maakt deel uit van de Nippon Karate-do Genwakai (Japan). Ze heeft geen banden met Nederlandse Karate organisaties en staat onder toezicht van de Japanse karate-instructeur Shihan Akio Kobayashi.

Hoewel Genwakai een traditionele karate-do vorm is, is het een jonge organisatie. Ze werd opgericht in de jaren 50 door een groep van Japanse Gensei-ryu karateka. Zij vereenvoudigden hun orginele stijl en ontwikkelden een gestructureerde trainingsvorm.
De naam Genwakai is samengesteld uit "Gen" dat "het ultiem hoogste nivo" betekent, "wa" dat staat voor "harmonie" en "kai" dat "organisatie" of "vereniging" betekent.

Genwakai pretendeert karate-do wetenschappelijk te benaderen, zowel in de training als in het denken over karate als budo. Dit is terug te zien in de methode van lesgeven en leren en in het begrip "bunbu ryodo": een intensieve fysieke training in combinatie met serieuze studie.

Bij kumite (vrij vechten, ook wel 'sparring' genoemd) wordt bij Genwakai eeen "bogu" of harnas gedragen. Het "bogu" is een bescherming die full-contact toelaat zonder al te veel schade aan te richten. Genwakai is dus een full-contact karate vorm.

Kata (denkbeeldinge gevechten tegen 1 of meerdere tegenstanders) zijn erg belangrijk in de Genwakai Karate training. Sommige kata zijn anders dan in andere karate-stijlen; andere zijn hetzelfde. Aan kihonwaza (basis technieken) wordt veel aandacht besteed in de trainingen.

 

Itosu Ryu

Ik ben er net achter gekomen dat er ook een Karatestijl bestaat die Itosu Ryu heet. Deze stijl is inderdaad opgericht door Itosu Anko zelf. Deze stijlgroep heeft in Nederland een kleine groep beoefenaren. Men schijnt o.a. de Pinan Kata's te bestuderen. De stijl heeft veel weg van het Kyokushin Karate en is een afsplitsing van het Shito Ryu Karate.Itosu Ryu karate is ontwikkeld door Yasutune “Anko” Itosu 1830 – 1916 en stamt af van de lijn van de Shuri–Te meester Sokon Matsumura.Yasutune “Anko” Itosu kan eigenlijk wel beschouwd worden als de grondlegger van het huidige karate dit nadat hij het tode-Jutsu verder ontwikkeld en verfijnd had. Yasutune “Anko” Itosu is de persoon geweest die ervoor gezorgd heeft dat karate geintroduceerd werd op scholen, ook zijn diverse kata’s ontwikkeld door Yasutune “Anko” Itosu waaronder de Pinan kata’s.Bekende Karate leraren waren leerlingen van Yasutune “Anko” Itosu o.a Kentsu Yabu, Gishin Funakoshi, Chotoku Kyan, Chosin Chibana en Kenwa Mabuni. Itosu Ryu karate is in nederland geintroduceerd door Martin Gravestijn shihan. Martin Gravestijn shihan is in de jaren 60/70 naar Japan gegaan om daar te gaan trainen met  Matsutatsu Oyama shihan van de kyokushinkai karate dit na diverse jaren getraind te hebben met John Bluming Shihan. Na een korte periode terug geweest te zijn in Nederland is Martin Gravestijn shihan terug gegaan naar Japan om daar te gaan wonen en is o.a het Itosu Ryu karate gaan trainen.
Zijn leraar was daar Sakurakoji shihan van de Dai Nihon Kobukai. Diverse andere bekende leraren waren o.a Shimizu Shihan van de Jodo van de shindo muso Ryu, Hatsumi Shihan en Kaminoda Shihan. Na diverse jaren getraind te hebben in Japan is Martin Gravestijn Shihan terug gekomen naar Nederland en is gaan werken op het opleidingscentrum van de mobiele eenheid op de vliegbasis van Woensdrecht. Vanuit hier is het Itosu Ryu karate verder uitgedragen in Nederland door Martin Gravestijn Shihan. (Tekst overgenomen via Carlo Mak en de website http://www.kobukai.nl/karate.html).

Gensei-Ryu / Genseikan (vernieuwde versie 20-04-2005!)

Genseiryu is een karatestijl die is opgericht door Sensei Seiken Shukumine (1925-2001) en heeft zijn wortels in het Shuri-Te, één van de drie oorspronkelijke karatestijlen op Okinawa. Sensei Shukumine combineerde klassieke technieken met nieuwe en vormde zo een verbeterde versie van het Okinawa-Te dat hij had geleerd van grootmeesters Sadoyama en Kishimoto. De naam die hij gaf aan deze stijl komt van Gen ('universum', maar ook 'diepe waarheid'), Sei ('controle', maar ook 'systeem' en 'vormgeving') en Ryu (stroming, school, traditie of leer). De combinatie Gensei betekent dan zoiets als 'het najagen van de diepe waarheid en het verhelderen ervan als we het hebben gevonden'. Soms wordt ook gesproken van Genseikan, waarbij de term kan zo veel betekent als 'intuïtie'.

Gensei-ryu werd door Sensei Shukumine voor het eerst in Japan gedemonstreerd in 1949 en in 1950 werd de naam 'Gensei-ryu' officieel. In 1955 werd de stijl Gensei-ryu officiëel erkend. Shukumine publiceerde in 1964 het boek “Shin Karatedo Kyohan” waarin hij de technieken van de stijl beschrijft. In 2003 besloot de Wereld Gensei-ryu Organisatie om dit boek te gebruiken als leidraad vor het Gensei-ryu. Hierin staan ook de kata beschreven die er worden beoefend, waaronder de basis-kata Ten-i no, Chi-i no en Jin-i no, maar ook Naihanchi en de bekendste voor de stijl, waar d.m.v. de basiskata naar toe wordt gewerkt: Sansai no kata. Zie ook de http://www.genseiryu.nl/node/view/59 internationale overeenkomst over Gensei-Ryu Karatedo.

In 1965 introduceert hij een verdere ontwikkeling van het Gensei-ryu Karate dat hij Taido noemt, een zeer acrobatisch uitziende Budo-discipline. Naast deze nieuwe oosterse vechtkunst bleef hij zich echter ook inzetten voor Gensei-ryu en stond tot aan zijn dood aan het hoofd van de Wereld Gensei-ryu Organisatie.

Gensei-ryu is een relatief kleine (Nederland kent op dit ogenblik 5 clubs), maar 'pure' stijl en kenmerkt zich door lage, diepe standen, op en neer gaande bewegingen (hoogteverschillen van het bovenlichaam) en Shihoo. Shihoo staat voor 'vier richtingen' en omvat een oefening waarbij een combinatie van technieken telkens wordt herhaald in vier verschillende richtingen. Het oogt een beetje als een kata (overigens zijn er ook andere stijlen die Shihoo beoefenen). Gensei-ryu staat dicht bij het oorspronkelijke Okinawa-karate en is dan ook een pure vorm van karate, dat door oprechte meesters ervan wordt gedoceerd op de manier zoals de oprichter, Sensei Seiken Shukumine, het had bedoeld. Er zijn echter scholen die de basis-kata van het Genseiryu hebben vervangen door de beginnerskata uit het Shotokan karate om het interessanter te maken voor wedstrijden. Zij noemen zich dan wel Gensei-ryu, maar volgen niet de oorspronkelijke weg zoals bedoeld door de grondlegger van de stijl en zij vormen daarmee een 'stijlgroepering' die de toevoeging 'Butokukai' dient te gebruiken. Zij zijn ook nooit erkend, noch door de Wereld Gensei-ryu Organisatie, noch door Sensei Shukumine zelf.

Een tekst van sensei Shukumine over Gensei-ryu is zowel http://www.genseiryu.nl/node/view/93 in het Japans als http://www.genseiryu.nl/node/view/94 in het Engels terug te vinden op de kata-pagina van http://www.genseiryu.nl/node/view/12 Genseiryu Nederland. Andere stijlen die zijn afgeleid van Gensei-ryu zijn o.a.: Genwakai, Keneikai, Ryounkai en Seidokai.

Fudoshin Ryu (door Maurice Bokma)
Fudoshin Ryu (de weg van de onverzettelijke geest) is een krijgskunst die ontstaan is uit traditionele Bujutsu disciplines gebaseerd op de code en etiquette van de samurai. Fudoshin Ryu is een zeer effectieve zelfverdedigingsdiscipline. Het omvat een uitgebreid arsenaal aan technieken, zoals; Atemi, worpen, gewrichtsklemmen, wapengebruik en verdediging tegen wapens.

Het ware Fudoshin is een onbuigzame, onverplaatsbare geestestoestand, maar de toestand van stabiliteit komt voort uit de meest snelle bewegingen. Met andere woorden, net als de vastheid van een ronddraaiende trap ontstaat de toestand van perfecte spirituele en geestelijke stabiliteit uit beweging, die oneindig doorgaat. Zo oneindig snel dat het onmerkbaar is. Deze beweging is geconcentreerd in één punt in de onderbuik. Door alle energie in dit punt te brengen kunnen we Fudoshin ondervinden en vasthouden van de stabiliteit wat er ook gebeurt. Fudoshin Ryu maakt geen deel uit van de traditionele systemen van Aiki Jiu-jutsu en Jiu-jutsu. De traditionele systemen worden in Japan beschouwd als cultuurschatten welke een grote historische waarde hebben.

Fudoshin Ryu bestaat uit de volgende disciplines:
Motobu udun ti (Toide)
Toide is een traditionele vorm van Okinawa Aikijujutsu dat gebruik maakt van joint-locks. Kenmerkend zijn het manipuleren van gewrichten en met name de vingers. Toide is jarenlang geheim gebleven bij de beoefenaars uit Okinawa en werd alleen op zeldzame momenten gedemonstreerd aan het publiek.
Traditioneel jujutsu
Van oudsher staan traditionele jujutsu vormen in Japan bekend om hun veelzijdigheid van technieken op alle mogelijke aanvallen, waardoor het een zeer complete manier is van zelfverdediging. Kenmerken zijn het manipuleren van gewrichten (gewrichtsklemmen), worpen, imobilisatietechnieken en het principe om volledig op te gaan in de beweging van de aanvaller
Fudoshin Ryu is gebaseerd op de principes van juho (zachte methode) en goho (harde methode). Door zachte blokkeringen, harde aanvallen en centrifugerende worpen, krijgt de stijl een explosief karakter. Fudoshin Ryu is geen sport. Dit houdt in geen competitie, geen wedstrijden, geen ego, maar een krijgskunst gebaseerd op zelfverdediging; zowel lichamelijk als geestelijk.
Fudoshin Ryu hanteert niet het gekleurde banden systeem, maar het Menjo systeem. Menjo's zijn certificaten die men kan behalen tot aan de Dangraden.
Fudoshin Ryu is onderverdeeld in 4 niveaus:
1. Shoden: betekent beginnend niveau
2. Chuden: betekent gemiddeld niveau
3. Okuden: betekent gevorderd niveau, Okuden technieken komen vanaf shodan (eerste dan)
4. Kudan: woordelijke uitleg van het systeem, gebeurt alleen door de Soke of Grootmeester naar zijn beste leerling als deze de Ryu gaat doorgeven.
Het doel van Fudoshin Ryu is om alertheid van de geest te ontwikkelen. Hierdoor ben je beter in staat om met eventuele gevechtsdreiging om te gaan, maar ook met de uitdagingen van het alledaagse leven. Het beoefenen van Fudoshin Ryu is een uitstekende methode, zowel lichamelijk als mentaal voor het bevorderen van:
- Zelfverdediging;
- Zelfbeheersing;
- Alertheid;
- Positieve levensinstelling;
- Doeltreffend handelen.

Kyo Karate (door Rob Konings) NIEUW per 03-01-2008!

Kyo Karate is één van de stijlen van het traditionele Karate. Karate wordt gevormd door de slagen- trappen- stoten en worpen uit het Jiu-Jitsu.Het is een goede training als zelfverdediging.Kyo Karate is speciaal aangepast voor kinderen. Kyo Karate traint het hele lichaam je wordt er niet alleen sterker en sneller maar ook leniger door en je krijgt een goede basisconditie. In de sportschool wordt niet naar of op het Hoofd getraind en de handen en benen moeten beschermd worden er wordt getraind in zwarte karate-gi`s.
Geschiedenis. Kasuko Kawahaba stichtte het KYO Ryu in de eerste helft van deze eeuw als een synthese van het Okinawaanse karatedo en het jiu-jitsu van de samurai.
Zij was al grootmeester van het Yawara Ryu jiu-jitsu vóór zij karatedo begon te trainen bij Funakoshi Gichin. Aan het jiu-jitsu ontleent Kyo Karate de snelle, uiterst efficiënte aanvallen naar kwetsbare punten, de klemmen en worpen en de geavanceerde lichaams verplaatsingen. Uit het karatedo komen de kata`s en de grote, atletische bassistechnieken. “KYO” betekent oorsprong “KARA” betekent leeg “TE” betekent hand .De vrije vertaling van Kyo Karate is de oorsprong van het vechten met blote handen.

Fudokan Karate NIEUW PER 02-11-2009!

Na een e-mailbericht te hebben ontvangen van mevrouw Cora Zbinden-van der Waal uit Zwitserland , heb ik enig onderzoek verricht naar deze stijl en kwam erachter dat deze stijl werd opgericht door een meneer Prof. Dr. Ilija Jorga uit het voormalige Joegoslavie. Het is een stijl die voortkomt uit het Shotokan en heeft een Europese en ook een wereldbond. De heer Jorga is dus de soke (oprichter) maar ook 10e Dan! Fudokan betekent het volgende: FUDO:Degelijkheid, stabiliteit en hardheid. KAN: huis of school. Aldus verkrijgt men dan: De school van de stabiele basis. Hieronder een stukje uit de Duitstalige website van de Zwitserse bond:

-Unter Stabilität (Fudo) ist sowohl die mentale wie auch die körperliche Stabilität gemeint.Heute ist die Stilrichtung Fudokan in ganz Europa bekannt, und hat auch in Afrika, den USA und Kanada Fuss gefasst. Fudokan wurde als eine eigenständige Bewegung, von der Internationalen Traditionellen Karate-Föderation (ITKF) anerkannt.Worin aber unterscheidet sich die Fudokan-Stilrichtung von den anderen Karatestilen?

-Dazu sagt der Fudokan-Gründer Prof.Dr. Illja Jorga: Fudokan ist der erste Karatestil, der die Erkenntnisse der Biomechanik miteinbezieht. Es ist eine Mischung aus dem traditionellen Karate wie Shotokan, Shitu-Ryu, Goju-Ryu und eben diese Erkenntnisse aus der Biomechanik.

Koreaanse Martial Arts

Ik werd afgelopen week gewezen op uw site, door één van mijn leraren. Ik heb uw site met veel interesse bekeken en ben blij dat er mensen zijn die Martial arts in zijn geheel een warm hart toedragen. Voordat u zich afvraagt waar dit heen gaat? Heel simpel. Ik wil u graag wat informatie verschaffen over het Han Mu Do systeem in Nederland. Dit aangaande één van de vragen die u werd gesteld door een bezoeker in uw forum.

Han Mu Do is in 1994, naar Nederland gehaald door dhr F. van Boxtel, momenteel president van Han Mu Do Europa. Han Mu Do kent momenteel een kleine maar zeer fanatieke gemeenschap binnen Nederland en Europa en is langzaam maar gestaag groeiende. Wat behelst het Han Mu Do nu eigelijk? Dat leg ik u graag uit. Han Mu Do is ontwikkeld door de Koreaan Dr. He-Young Kimm, Dr. Kimm heeft de afgelopen 45 jaar meerdere vormen van Martial arts beoefend en heeft, uiteindelijk in 1987, het Han Mu Do systeem ziel en vorm gegeven. Han Mu Do kent geen mooie mythes en sages over het ontstaan van het systeem. Han Mu Do is de visie van Dr. Kimm over hoe in zijn ogen, een zo compleet mogelijk zelfverdedigingssysteem kon worden gemaakt.

Han Mu Do kent direfct invloeden van:

Taekwon-Do, voor de trap en stoottechnieken
Hapkido, voor de circulaire technieken welke het meegaand princiepe volgen 
Yudo, Koreaanse variant van het Judo, geintroduccerd door de Jappaners tijdens de bezetting van Korea. Kent in grote lijnen de zelfde begrippen en regels.
Kuk sul won, voor de klemtechnieken 
Ssireum, voor de worsteltechnieken.

Dit alles is in een gevarieerd systeem samen gebracht, dat een zo breed mogelijk scala aan facetten van het zelfverdedigingsspectrum belicht. Voor relevante websites; zie onderaan de linkspagina

Bron: A. van Workum Directeur Han Mu Do Nederland

 

Hier komen wellicht nog stijlen bij! Uw geduld a.u.b.!

Suggesties en stukjes tekst zijn dan ook altijd welkom via mijn E-Mailadres. Zorg wel voor op waarheid berustende stukjes. Stukjes van twijfelachtige herkomst worden verwijderd!!!