Nunchaku-do (Home)

Nunchaku's zijn eigenlijk beroemd geworden in de zeventiger jaren van de vorige eeuw door Bruce Lee die ermee vocht in de toen zeer populaire Hongkong vechtfilms die ook in de USA en in Europa veel werden bekeken in de Bioscoop! In de tachtiger jaren is in Nederland een zekere Milco Lambrecht in staat geweest om een nunchaku te maken die gebruikt kon worden om zowel in wedstrijden als in trainingen en lessen veilig te hanteren zonder gewond te raken! Dit zijn de huidige Safety-Nunchaku's! Zij bestaan uit twee stokjes die uit een kunststof kern bestaan en die kern is weer omkleed met een soort schuimrubber! Hiertussen is dan weer een kort touwtje bevestigd. Door deze samenstelling zijn deze nunchaku's dan ook als absoluut veilig te beschouwen en zijn in Nederland door de wet goedgekeurd als sportartikel en zijn niet als echt wapen te gebruiken! Ik prijs mij gelukkig deze man tot mijn vriendenkring te mogen rekenen en zie en spreek hem dan ook vaak tijdems de jaarlijks terugkerende Duinrell stage-weekenden die dan eind juni gehouden worden. Ook op toernooien en sommige andere evenementen komen we elkaar wel eens tegen!

Nederland heeft vele Wereld- en Europese kampioenen voortgebracht dankzij bovengenoemde ontwikkelingen! Een van deze kampioenen is Patrick Hennen die samen met mij in een zeskoppig demonstratieteam door Europa heen af en toe Demonstraties gaf om zoveel mogelijk Budo te promoten! Dit was het Demoteam Yuyukan! Inmiddels is dit demoteam door omstandigheden gestopt met het geven van demonstarties!

Voor links naar het Demoteam Yuyukan en de Nunchakusite; gebruik de link bovenaan deze pagina! (Of klik in het menu links in het beeldscherm)!!!

Dit is een foto van een vaantjestoernooi bij Dun Hong in Den Helder op 15-03-2003.

 

Geschiedenis van de Nunchaku.

De exacte geschiedenis van de nunchaku is niet bekend. Men heeft wel een vermoeden hoe het is verlopen. Naar alle waarschijnlijkheid was de nunchaku van oorsprong een landbouwwerktuig. Het werd gebruikt als dorsvlegel of als paardenbit. In de 13e en 14e eeuw was er een emigratiestroom van Chinezen naar Okinawa, een eiland in de buurt van Japan.

Okinawa

De Chinezen vestigden zich vooral in de stad Kumemura. Ze beheersten diverse vechtsporten, waaronder een sport waarbij ze gebruik maakten van een wapen. Ze noemden dit wapen "shuang chin kun" en "shuang tse".
De Japanners waren zeer geïnteresseerd in deze vechtsport. Ze trokken in grote getale naar Kumemura om de kunst van deze sport onder de knie te krijgen. De daarbij overgenomen technieken werden later aangepast aan de eigen Japanse opvattingen terwijl daarbij ook de naam van het wapen veranderde.

De Japanners gingen het wapen "nunchaku" noemen. Ze pasten tevens de vorm van het wapen aan. De Chinese uitvoering bestond uit twee door een ketting verbonden ronde stokjes. De Japanse uitvoering bestond uit twee achthoekige stokjes, verbonden door middel van een koord. Deze versie bestond weer uit verschillende variaties.

In de periode 1970-1974 werd West Europa geconfronteerd met een nieuw fenomeen: de zogenaamde "vechtfilms van Bruce Lee". Deze legendarische Kung-Fu Held hanteerde in zijn films een fascinerend wapen, de nunchaku! Op slag werd dit een zeer bekend wapen in de westerse wereld.


Bruce Lee

Met deze nunchaku leek de flitsende Bruce Lee een onverslaanbare machine. Het effect van het handwapen was ongekend groot. In bijna alle Europese landen werden de films een groot succes en de sportscholen werden overspoeld met de vraag naar Oosterse gevechtssporten. Met name de nunchaku werd razend populair. Deze populariteit had echter ook een keerzijde. De nunchaku werd menigmaal aangetroffen bij straatgevechten en kreeg het imago van een statussymbool. Jongelui vonden het gewoon stoer staan om een nunchaku in het bezit te hebben ondanks dat zij er absoluut niet mee om konden gaan. In de volksmond kreeg dit Oosterse handwapen al snel de mismaakte term "wurgstokjes"; een absoluut verkeerd gekozen term aangezien de kracht van het wapen schuilt in het slaan en zeker niet het wurgen. Maar het leed was al geschied. In diverse landen werd de nunchaku verboden!

In Nederland informeerde de overheid naar de herkomst van de nunchaku. De toenmalige Budo Bond Nederland (Judo/Karate en Taekwondo) diende de overheid van een onjuist advies. Naar de mening van de Budo Bond Nederland was de nunchaku "een agressief wapen" en was hier niet als Oosterse vechtsport erkend. De nunchaku maakte echter deel uit van het Okinawa Kobujutsu, de kunst van het hanteren van klassieke karate-wapens. De Budo Bond Nederland maakte dus een grote blunder en de overheid nam het "deskundige" advies dankbaar in ontvangst. De nunchaku werd geplaatst in de "Wet tot wering van ongewenste handwapenen", naast ploertendoders, boksbeugels en valmessen! De beoefening met de nunchaku werd dus voor iedereen, inclusief de serieuze Karateka's, onmogelijk. Totdat de Amstelvener Milco Lambrecht in 1984 een groot toernooi, georganiseerd door het vechtsportblad Zendokan, waarin de vaardigheid met de nunchaku centraal stond, won. Op dat moment werd de basis gelegd voor het hedendaagse NUNCHAKU-DO. Milco Lambrecht verzamelde diverse Nunchaku-experts uit het gehele land om zich heen om de mogelijkheden van het veelzijdige wapen uit te diepen. Al gauw ontstond er een groep van enthousiastelingen met maar één doel: van de nunchaku een officiële en zelfstandige sport maken. Milco Lambrecht ontwikkelde in 1985 een nunchaku van speciale kunststof, de zogenaamde "veiligheids- of Safety nunchaku", waarmee de mogelijkheden nog groter werden. Het werd nu zelfs mogelijk om met de nunchaku wedstrijden (gevechten) van man tegen man te realiseren. Speciale outfits werden ontwikkeld alsmede veiligheidshelmen, wedstrijdregels en exameneisen.

Het dient echter wel gezegd te zijn dat er nog steeds Budoka's zijn die tegen iedere vorm van nunchaku-wedstijden zijn omdat zij van mening zijn dat er geen veilige uitvoering van dit wapen bestaat en het ook niet technisch mogelijk is om een absoluut veilige nunchaku te maken!!!

Mede door de steun van John Haanen van Veronica-Sport ontwikkelde deze kersverse Budosport zich op indrukwekkende wijze. Leraren werden opgeleid en grote toernooien georganiseerd. In 1987 werd de Stichting Nunchaku Nederland (SNN) opgericht.

Deze landelijk overkoepelende organisatie kreeg in recordtijd in 1990 erkenning van het NOC*NSF (toen nog N.S.F) middels aansluiting bij de Federatie Oosterse Gevechtskunsten (FOG). De zwart/gele veiligheids-nunchaku van de SNN is de enige wettelijk erkende nunchaku. Alle andere nunchaku's zijn tot op heden nog verboden. het Gerechtelijk Laboratorium en het Openbaar Ministerie hebben uitsluitend de nunchaku van de SNN erkend. (informeer altijd naar de zwart/gele veiligheids-nunchaku van de SNN)

Het initiatief wat in 1984 was gestart, groeide uit tot een landelijke, erkende vechtsport. De nunchaku was niet langer een agressief wapen dat door opgeschoten jongeren op straat werd gebruikt. Op 14 maart 1996 werd de World Nunchaku Association (WNA) opgericht en heeft haar zetel in Amstelveen, Nederland. Bij de WNA zijn momenteel 12 landen aangesloten.

 

Hier ben ik in gesprek met Milco tijdens het Duinrell weekend juni 2003.

Zondag 18 september 2005 werd in Sassenheim een stage gegeven door de SNN in een nieuw Kata; n.l. Wedstrijdkata 2. Er waren maar enkele leraren aanwezig en wat leerlingen. Ik heb de eer gehad de hele stage te mogen filmen op de videocamera van Ed Lavabu. Ik vond het erg leerzaam omdat er toch grote overeenkomsten zijn, b.v. qua voetenwerk. Ook heb ik weer even kort kunnen spreken met Milco Lambrecht en enkele andere vrienden die ik bij de SNN heb. al met al een leuke en leerzame dag.

EK Nunchaku-do te Ijsselmuiden zaterdag 19 mei 2007

Afgelopen zaterdag ben ik samen met mijn vrouw Sjoukje en vele anderen naar Ijsselmuiden (bij Kampen) geweest om de EK Nunchaku-do te bekijken. Mijn dochter Wendy deed ook mee. Zij kwam uit in de aspirantenklasse tot 1.75 meter. Zij won drie partijen maar verloor er helaas ook twee waardoor zij niet in de finale uit kon komen. Op de laatste partij na deed zij het heel goed. Uiteindelijk is ze vijfde geworden. Toch niet gek op een EK!!! Ook de anderen zoals Jesse v.d. Wal, Jur v.d. Wal, Quincy, Sjoerd en Condor deden het goed. Ze wonnen allemaal wel een of meerdere wedstrijden. Ik heb voor SC-Lavabu vele foto's gemaakt, maar het was het toestel van Ed Lavabu, dus voor foto's moeten jullie nog even wachten!.

Ik hoop dat er volgend jaar weer een EK is want ik denk dat men veel ervaring heeft opgedaan deze eerste keer. Misschien volgend jaar eremataal voor SC-Lavabu????